Tańcz

dokument

Dane techniczne: Barwny. 35 mm. 232 m. Rok: 1989 Gatunek: Film dokumentalny Produkcja: Polska   Żartobliwe i refleksyjne, czasem także przewrotne migawki z warszawskich ulic i Placu Zwycięstwa, zaobserwowane 1 maja 1988 r.

Dane techniczne: Barwny. 35 mm. 232 m. Rok: 1989 Gatunek: Film dokumentalny Produkcja: Polska   Żartobliwe i refleksyjne, czasem także przewrotne migawki z warszawskich ulic i Placu Zwycięstwa, zaobserwowane 1 maja 1988 r. W finale tytuł „Tańcz” przkształca się w „Stań”. Ironiczny pomysł muzyczny – zderzenie ze sobą dwu interpretacji „Krakowiaka” tanecznej melodii ludowej, (która jednocześnie w Polsce pełni często funkcję jednego z ekwiwalentów hymnu narodowego) – w dwu różnych wykonaniach słowno -muzycznych: folklorystycznego nagrania oryginalnej kapeli ludowej z okolic Krakowa i nagrania wystylizowanej wersji w wykonaniu Chóru Armii Czerwonej im. Aleksandrowa, śpiewanej po rosyjsku. Nawzajem przeplatające się fragmenty rytmizują dwie 1-majowe manifestacje polskie: nielegalną i oficjalną. Całość filmu zostaje spointowana trzecią możliwością potraktowania „Krakowiaka” – i wtedy, z żartu przenosimy się w rejon zadumy nad tą resztą życia społecznego, której nie można już przetańczyć. Rzadko kiedy prosta muzyka wyraża tak wiele nieprostych pytań.

Pełna obsada i ekipa

Reżyseria: Grzegorz Królikiewicz
Współpraca: Jarosław Faliński
Zdjęcia: Stefan Czyżewski, Jacek Śliwa
Dźwięk: Andrzej Hanzl
Kierownictwo produkcji: Andrzej Pawliński
Produkcja: Wytwórnia Filmów Oświatowych (Łódź)

W finale tytuł „Tańcz” przkształca się w „Stań”. Ironiczny pomysł muzyczny – zderzenie ze sobą dwu interpretacji „Krakowiaka” tanecznej melodii ludowej, (która jednocześnie w Polsce pełni często funkcję jednego z ekwiwalentów hymnu narodowego) – w dwu różnych wykonaniach słowno -muzycznych: folklorystycznego nagrania oryginalnej kapeli ludowej z okolic Krakowa i nagrania wystylizowanej wersji w wykonaniu Chóru Armii Czerwonej im. Aleksandrowa, śpiewanej po rosyjsku. Nawzajem przeplatające się fragmenty rytmizują dwie 1-majowe manifestacje polskie: nielegalną i oficjalną. Całość filmu zostaje spointowana trzecią możliwością potraktowania „Krakowiaka” – i wtedy, z żartu przenosimy się w rejon zadumy nad tą resztą życia społecznego, której nie można już przetańczyć. Rzadko kiedy prosta muzyka wyraża tak wiele nieprostych pytań.   Reżyseria: Grzegorz Królikiewicz Współpraca: Jarosław Faliński Zdjęcia: Stefan Czyżewski, Jacek Śliwa Dźwięk: Andrzej Hanzl Kierownictwo produkcji: Andrzej Pawliński Produkcja: Wytwórnia Filmów Oświatowych (Łódź)